वृद्धाश्रम निवडणे म्हणजे तुमच्या आईवडिलांचा त्याग करणे नव्हे
तुमच्या पालकांसाठी वृद्धाश्रमाचा विचार करणे म्हणजे त्यांना सोडून देणे असा अर्थ होत नाही. कुटुंबे देखभालीच्या गरजा, त्यांच्या पालकांच्या इच्छा आणि सातत्यपूर्ण सहभागाचे मूल्यमापन कसे करू शकतात याचा शोध घ्या.
वृद्धाश्रम निवडणे म्हणजे तुमच्या आईवडिलांचा त्याग करणे नव्हे
दीपमार्गच्या चमूने
अनेक भारतीय कुटुंबांसाठी, वृद्धाश्रमाविषयी चर्चा करणे देखील अपराधीपणा आणि भीती आणू शकते. मुलगा किंवा मुलगी विचार करू शकते, "लोक असे समजतील का की आपण आपल्या आईवडिलांवर प्रेम करत नाही?" पालक चिंता करू शकतात, "ते मला दूर पाठवण्याचा प्रयत्न करत आहेत का?" या भावना ऐकण्यालायक आहेत. परंतु निवासी देखभालीचा विचार करणे म्हणजे, स्वतःच, पालकांचा त्याग करणे किंवा त्यांच्यावर कमी प्रेम करणे असा अर्थ होत नाही.
अधिक उपयुक्त प्रश्न असा आहेः माझ्या पालकांना कोणत्या प्रकारच्या पाठिंब्याची गरज आहे, त्यांना काय हवे आहे आणि सन्मानाने ती काळजी घेण्यास आपले कुटुंब त्यांना कशी मदत करू शकते?
एक व्यक्ती एकट्याने किती काळजी घेऊ शकते यावरून प्रेमाचे मोजमाप होत नाही.
प्रेम हे एक नाते आहे. काळजी ही दैनंदिन कामांचाही समावेश आहेः पालकांना सुरक्षितपणे चालण्यास मदत करणे, ते करू शकतात आणि खाऊ इच्छितात असे अन्न तयार करणे, औषधे आणि भेटीची व्यवस्था करणे किंवा जेव्हा मदतीची आवश्यकता असेल तेव्हा उपलब्ध असणे. या गोष्टी एकत्र आहेत, पण त्या एकसारख्या नाहीत. एक नातेवाईक आधाराशिवाय प्रत्येक काम वैयक्तिकरित्या, दररोज हाताळू शकतो की नाही यावरून कुटुंबाच्या प्रेमाचा अंदाज लावला जाऊ शकत नाही.
उदाहरणार्थ, वडिलांना खाण्याच्या विशिष्ट सवयी असू शकतात, तर आईला जेव्हा ती चालते तेव्हा तिच्या बाजूला कोणाची तरी गरज भासू शकते. त्यांच्या कुटुंबाला खूप काळजी वाटू शकते आणि तरीही ते प्रत्येक जेवणात किंवा प्रत्येक क्षणी उपस्थित राहू शकत नाहीत. हे अंतर ओळखणे म्हणजे आईवडिलांवर ओझे आणणे नव्हे. त्यांना आवश्यक असलेल्या पाठिंब्याबद्दल प्रामाणिक असणे हे आहे.
निवासी काळजी हा त्यापैकी काही आधार व्यवस्थापित करण्याचा एक संभाव्य मार्ग आहे-स्वयंचलित उत्तर नाही, आणि कुटुंबाचा पर्याय नाही. प्रश्न असा आहे की एखादे विशिष्ट घर प्रत्यक्षात वृद्ध प्रौढांच्या गरजा पूर्ण करू शकते का, वृद्ध प्रौढ त्यावर विचार करण्यास तयार आहे का आणि कुटुंब त्यात कसे सहभागी राहील. अधिक आधार निवडणे ही जबाबदारी आणि प्रेमाची कृती असू शकते; याचा अर्थ पालकांच्या आयुष्यातून बाहेर पडणे असा होत नाही.
जेव्हा घरगुती काळजी घेणे कठीण वाटू लागते.
कुटुंबे अनेकदा खूप काळजी घेतातः जेवणाची देवाणघेवाण करणे, भेटीची व्यवस्था करणे, औषधांमध्ये मदत करणे, हालचालींना आधार देणे आणि अनिश्चित काळात जवळ राहणे. पण काळजीच्या गरजा बदलू शकतात. आईवडिलांना जेव्हा ते चालतात तेव्हा मदतीची, रात्रीच्या वेळी देखरेखीची, दैनंदिन कामांमध्ये नियमित मदतीची किंवा घरी सातत्याने पुरविणे कठीण असलेल्या आधाराची गरज भासू शकते.
अंतर, काम, आरोग्य, आर्थिक आणि इतर कौटुंबिक जबाबदाऱ्या देखील नातेवाईक वास्तववादीपणे काय व्यवस्थापित करू शकतात यावर परिणाम करतात. त्या मर्यादा मान्य करणे म्हणजे अपयशाची कबुली देणे नाही. वृद्ध प्रौढांना काय हवे आहे आणि कुटुंब काय टिकवून ठेवू शकते हे प्रामाणिकपणे पाहण्याची ही एक संधी आहे.
याचा अर्थ असा नाही की प्रत्येक पालकाने वृद्धाश्रमात जावे. काहीजण घरी राहणे पसंत करू शकतात आणि योग्य घरगुती आधार उपलब्ध असू शकतो. इतरांना निवासी व्यवस्थेचा विचार करायचा असेल. एखाद्याला 'कठीण' असे लेबल लावलेले आहे किंवा नातेवाईकांना सामाजिक अपेक्षांमुळे दबाव जाणवतो म्हणून निर्णय घेऊ नये. हे व्यक्तीच्या गरजा, प्राधान्ये आणि उपलब्ध निवडीवर आधारित असले पाहिजे.
निर्णय तुमच्या पालकांसोबत घ्या, केवळ त्यांच्यासाठी नाही
शांत संभाषणाने सुरुवात करा. तुमच्या पालकांना सर्वात जास्त कशाची चिंता आहे ते विचारा. त्यांच्यासाठी कोणती दिनचर्या महत्त्वाची आहे? त्यांना किती वेळा कुटुंबाला भेटायचे आहे? कोणत्या प्रकारची मदत त्यांना सुरक्षित वाटेल? जर ते सहभागी होऊ शकत असतील, तर पर्यायांचा शोध घेण्यासाठी आणि त्यांची तुलना करण्यासाठी त्यांचा समावेश करा.
तुम्ही एखाद्या घरी गेलात तर तुमच्या पालकांच्या दैनंदिन जीवनावर परिणाम करणाऱ्या गोष्टींबद्दल विचाराः जेवण आणि अन्नाची प्राधान्ये, चालण्यात मदत, डॉक्टरांशी संपर्क, कौटुंबिक भेटी, रात्रीच्या वेळेची व्यवस्था, शुल्क आणि अतिरिक्त शुल्क. तुमच्या पालकांना आवश्यक असलेल्या विशिष्ट पाठिंब्याला घर कसा प्रतिसाद देईल हे विचारा. शक्य असल्यास, प्रत्यक्ष भेट द्या आणि कर्मचारी आणि रहिवाशांशी बोला. सेवा, खर्च आणि उपलब्धतेची थेट घरासोबत पुष्टी करा; एक सामान्य वर्णन किंवा ऑनलाइन यादी तुम्हाला त्याच्या योग्यतेबद्दल सर्व काही सांगू शकत नाही.
तुम्ही म्हणू शकताः "आम्ही तुम्हाला दूर ढकलण्याचा प्रयत्न करत नाही आहोत. आम्हाला हे समजून घ्यायचे आहे की कोणत्या पाठिंब्यामुळे तुम्हाला काळजी घेण्यास मदत होईल आणि आम्हाला हा निर्णय एकत्र घ्यायचा आहे. "मग ऐका. पालकांचा संकोच हा परिचित दिनचर्या, गोपनीयता, स्वातंत्र्य किंवा कुटुंबाशी असलेले संबंध गमावण्याबद्दल असू शकतो-केवळ मदत स्वीकारण्यास नकार देणे नाही.
काळजी बदलण्याचा अर्थ नातेसंबंधात खंड पडणे असा होत नाही
नाते जवळ असताना वृद्ध प्रौढ व्यक्तीचे राहण्याचे ठिकाण बदलू शकते. कुटुंबे फोन करणे, भेटणे, जेवण सामायिक करणे, भेटीला उपस्थित राहणे आणि महत्त्वाच्या निर्णयांमध्ये भाग घेणे सुरू ठेवू शकतात. निवासी देखभालीची व्यवस्था ही पालकांच्या आयुष्यातून माघार घेण्याचे कारण बनू नये.
त्याच वेळी, पालकांना घरी ठेवणे हा त्यांच्या गरजा पूर्ण होत नसल्यास किंवा व्यवस्था यापुढे सुरक्षित किंवा टिकाऊ नसल्यास आपोआप अधिक प्रेमळ पर्याय नाही. योग्य उत्तर प्रत्येक कुटुंबात वेगळे असेल.
वृद्धाश्रम निवडणे हा एका कुटुंबाने काळजी घेणे बंद केले आहे याचा पुरावा नाही. कधीकधी मदत पुरवण्यासाठी हा एक पर्याय असतो जो नातेवाईक एकट्याने देऊ शकत नाहीत. याचा विचारपूर्वक विचार करा-लाज, भीती किंवा दबावामुळे नव्हे, तर वृद्ध व्यक्तीच्या इच्छा, काळजीच्या गरजा आणि प्रतिष्ठेचा आदर करणाऱ्या प्रामाणिक संभाषणाद्वारे.
दीपमार्गा कुटुंबांना उपलब्ध वृद्धाश्रमाची माहिती शोधण्यास मदत करू शकते. निर्णय घेण्यापूर्वी प्रत्येक घराच्या सेवा, शुल्क आणि योग्यतेची थेट पुष्टी करा.
संदर्भ
भारत संहिता-पालक आणि ज्येष्ठ नागरिकांची देखभाल आणि कल्याण कायदा, 2007-पालक आणि ज्येष्ठ नागरिकांच्या कल्याणासंदर्भात भारत सरकारचा कायदेशीर संदर्भ. हे कोणत्याही विशिष्ट घराला प्रमाणित करत नाही किंवा वैयक्तिक कुटुंबासाठी काय योग्य आहे हे ठरवत नाही.